Socialistische Partij Huurbeleid
Inhoud |
Huren aan banden, nul is genoeg
De uit de hand gelopen huren (50% stijging in tien jaar tijd) kunnen beteugeld worden door in de komende periode als uitgangspunt te hanteren dat 0% huurverhoging genoeg is. Verhuurders die van mening zijn dat de huur wel omhoog moet, omdat ze anders niet in staat zijn de exploitatie rond te krijgen, dienen daarvoor bewijzen aan te dragen. Dat betekent een omkering van de bewijslast. Nu wordt huurverhoging normaal gevonden totdat de huurder het tegendeel bewijst. De maximaal toelaatbare huurverhoging mag in de komende periode in ieder geval niet het inflatiepercentage overschrijden. De huurbescherming bij complexen van particuliere verhuurders dient te worden verbeterd.
Verbetering huursubsidie
De huursubsidiebedragen voor ouderen en alleenstaanden moeten worden verhoogd. De prestatie-normering, waardoor duurdere huurwoningen niet mogen worden toegewezen aan huishoudens die aanspraak maken op huursubsidie, moet worden opgeschort voor gemeenten waar de gemiddelde wachttijd voor een huurwoning langer is dan een half jaar. Bij personen met een zorgindicatie dient het inkomen van huisgenoten die een zorgtaak uitvoeren niet meegeteld te worden bij de bepaling van de huursubsidie, indien door deze mantelzorg het gebruik van een duurdere collectief gefinancierde regeling voorkomen wordt. De subsidietabellen dienen een glijdende schaal te krijgen, in plaats van de huidige trapsgewijze schaal, om te voorkomen dat één euro extra inkomen het verlies van meer dan honderd euro huursubsidie kan betekenen.
Woningcorporaties: belang huurders voorop
Woningcorporaties dienen te streven naar een woningbestand dat zo goed mogelijk aansluit op de behoeften van alle woningzoekenden die op een huurwoning zijn aangewezen, onder wie grote en kleine gezinnen, alleenstaanden, jongeren en woongroepen. De woningtypen dienen zo goed mogelijk gespreid te worden over de wijken waar men bezit heeft. Zo wordt voorkomen dat bepaalde groepen bewoners door de samenstelling van het woningbezit feitelijk worden uitgesloten. Een gevarieerde wijkopbouw biedt bewoners meer kansen om - bij verandering van hun woonwensen - binnen de wijk door te schuiven, en kan een bijdrage leveren aan de sociale structuur. De inspraak van huurders op het beleid van de woningcorporaties dient te worden uitgebreid.
Terughoudendheid bij verkoop sociale huurwoningen
We dienen uiterst terughoudend te zijn met het verkopen van huurwoningen, zeker nu er zo weinig nieuwe huurwoningen gebouwd worden. Minder huurwoningen voor mensen met lage inkomens betekent langere wachttijden en minder keuze. Verder kan de verkoop van woningen bewoners opzadelen met grote stadsvernieuwings- en beheerproblemen.
Particuliere verhuurders beter controleren
De wettelijke waarborgen voor een fatsoenlijk gedrag van de particuliere verhuurders dienen te worden versterkt. Dat kan door de inkomsten en uitgaven in een jaarverslag te laten verantwoorden, zoals nu ook al het geval is bij corporaties. Ook voor particuliere verhuurders moet er een verplicht onderhoudsfonds -komen. Het beperken van de ruimte voor huurharmonisatie zal met name de mogelijkheden voor huur-verhoging in de particuliere sector beperken, omdat hier de gemiddelde huur al boven de 80% van het maximaal redelijke ligt.
