Christen Unie Buitenlandse Zaken (BZ)
Asielbeleid
Jaarlijks melden zich enkele tienduizenden 'vreemdelingen' aan de grens of op Schiphol. Een belangrijk deel van hen is op de vlucht geslagen en verlangt de status van politiek vluchteling en is dus asielzoeker. De asielverzoeken worden getoetst door de Immigratie- en Naturalisatiedienst. Dit moet zorgvuldig gebeuren. Het opkomen voor de vreemdeling is een christelijke plicht. Voor politieke vluchtelingen moet er een wijkplaats zijn, anders zouden wij meewerken aan hun onderdrukking. Het is van belang dat de opvang van vluchtelingen en de toetsing van asielaanvragen zo dicht mogelijk bij de bron plaatsvinden, dat wil zeggen in de regio waar vluchtelingen vandaan komen. Nederland kan niet onbeperkt mensen opnemen die vooral uit economische motieven een verblijfsvergunning willen hebben. We kunnen ons wel inzetten voor verbetering van economische perspectieven en opvang van vluchtelingen elders op de wereld. Dit is één van de redenen waarom de ChristenUnie het budget voor ontwikkelingssamenwerking wil verhogen.
Bij eventuele repatriëring zal men er van verzekerd moeten zijn, dat in het land van herkomst fundamentele mensenrechten, waaronder de godsdienstvrijheid, niet worden geschonden. Asielzoekers die nog in afwachting zijn van een besluit over een verblijfsvergunning mogen betaald werk verrichten. Zij bouwen op deze manier overigens geen sociale zekerheidsrechten op die een eventuele terugkeer naar het land van herkomst bemoeilijken. Bron: verkiezingsprogramma 2003-2007
Standpunten uit ons verkiezingsprogramma 2003-2007: 2.36 Het Vluchtelingenverdrag behoort op een loyale wijze te worden uitgevoerd. Nederland moet zich inzetten voor het bereiken van duurzame oplossingen voor de vluchtelingenproblematiek. Van duurzame oplossingen is sprake als de mogelijkheden om menswaardig te leven en de fundamentele rechten van vluchtelingen zijn hersteld.
2.37 Het is gewenst dat behalve de opvang in eerste aanleg van alle vluchtelingen ook de beoordeling van het vluchtverhaal (de asieltoets) plaatsvindt in de eigen regio, bij voorkeur in opvangcentra onder beheer van de Verenigde Naties. Met inachtneming van een in overleg met het gastland te bepalen aantal en onder toetsing aan internationaal vastgestelde criteria, vindt door de Verenigde Naties toewijzing plaats van een evenredig deel. Zo mogelijk in het kader van de EU wordt meer geld vrijgemaakt voor opvang en hervestiging van vluchtelingen in de regio.
2.38 Vluchtelingen voor wie opvang in de regio niet mogelijk is, worden ruimhartig tot ons land toegelaten. Afstemming van het beleid met andere Europese landen is daarbij noodzakelijk.
2.39 Binnen het kader van de nieuwe Vreemdelingenwet behoren asielzoekers zo snel mogelijk te weten waar zij aan toe zijn. De deugdelijkheid van besluiten over toelating of uitzetting is een voortdurend aandachtspunt. Uitzetting van uitgeprocedeerde vreemdelingen gaat ? mits zij te goeder trouw zijn ? gepaard met een aanbod tot hulp bij de hervestiging.
2.40 Een effectief terugkeerbeleid is van groot belang. De terugzending van uitgeprocedeerde asielzoekers die niet door het land van herkomst worden erkend, moet in internationaal verband worden opgelost. Op landen die weigeren uitgeprocedeerde asielzoekers weer op te nemen, dient in EU?verband meer druk te worden uitgeoefend.
2.41 Bij rechtmatig verblijf in Nederland wordt in beginsel van rijkswege opvang geboden. Ten aanzien van gezinnen met kinderen geldt een bijzondere zorgplicht, ook als het uitgeprocedeerde asielzoekers betreft.
2.42 Voorkomen wordt dat criminele vreemdelingen of vreemdelingen die banden hebben met terreur-organisaties een verblijfsstatus ontvangen, onder meer door intensiever gebruik te maken van het instrument ongewenstverklaring.
AMA
Het beleid omtrent alleenstaande minderjarige asielzoekers ligt op het snijvlak van vreemdelingenbeleid en jeugdbescherming. Onder bepaalde omstandigheden moeten minder - jarigen opvang in Nederland worden geboden.
